Knutselen met Woeste Willem

Een boot maken van papier. Het klinkt zo leuk..



Je kunt na het voorlezen van Woeste Willem lekker met de kinderen spelen dat je op een schip zit en bijvoorbeeld midden in een storm zit. Je kunt gewoon een kleed op de grond leggen en eigenlijk hoef je dan niks meer te doen dan even uitrusten op dat kleed. De kinderen verzinnen de rest er wel bij! Mijn kinderen doen dit uiteraard niet op een kleed maar zetten alles wat ze maar een beetje kunnen dragen of duwen bij elkaar in een soort kring, en daar gaan ze dan middenin zitten. Die kring is dus de boot...
Als ze dan uitgespeeld zijn (dit kan meerdere dagen duren en is visueel wat minder ontspannen dan het kleed als boot!), kun je samen bootjes vouwen en in bad laten varen.  Hierboven zie je hoe je ze moet vouwen. Kan niet mislukken...

 

Bootje vouwen volgens Digischool


Dat dacht ik dus. Nou is het vouwen zelf ook niet zo'n probleem, hoewel het nog wel lastig is voor een kind van vier. Maar dan de frustratie bij het te water laten van de boot, die dus nat wordt en die dan langzaam aan, als je er Cars auto's in probeert te vervoeren, ook een klein beetje (dus helemaal) kapot gaat. Toch niet zo'n goed idee als ik dacht dus. Meer leuk voor moeders die gek zijn op de wensbootjes van Jurianne Matter of die denken ik heb van dat mooie papier liggen, wat zal ik nu eens doen met mijn middag en kind...

Wij gebruikten voor onze boot aanvankelijk het mooie vrolijke papier van BL-ij. Dat zou iedereen in huis moeten hebben! Of anders willekeurig elk ander ding uit de winkel want alles is even mooi. Grafisch ontwerpster Bibi De Lang verkoopt van alles van papier zoals de papieren ballonnen waar ik eerder over schreef maar ook masking tape (yeah!) en de posters van Chacha. En voor kerst hebben we hier de beste adventskalender ooit gekocht, van Eric Carle.

En ja, Eric Carle en al zijn fantastische boeken zijn binnenkort zeker aan de beurt. Maar sommige dingen hebben wat meer tijd nodig! En dit voelt ook een beetje als het lekkerste voor het laatst bewaren. Maar ben je dus binnenkort in Arnhem, shop die winkel leeg!

En nu terug naar ons papier. Dat was vooral mooi maar niet geschikt voor Cars auto's! Nu gaan we op zoek naar takjes om een vlot van te maken. En naar walnoten! Want daar kun je ook heel leuke bootjes van maken. Kijk maar eens op de stijlvolle en inspirerende site van Domestic Candy.

Zelfgenaakt walnotenbootje op de site van Kerstin van Domestic Candy

Het is natuurlijk niet echt walnotenseizoen maar je kunt ze in kleine zakjes wel kopen in de supermarkt of anders vast wel bij de Turk. Zal zelf ook eens op zoek gaan. Enjoy!
To be continued...

Koken met de gruffalo



Spring at last? Binnen in ieder geval!



Als ik pizzadeeg maak houd ik altijd veel deeg over. Dan kun je de volgende dag nog een keer pizza eten (of minder deeg maken) maar je kunt ook calzones maken. En dat hebben wij vandaag gedaan, nou ja, eigenlijk was het slangenpastei! We hebben eerst allemaal dingen gezocht die van slang gemaakt zijn (en ook lekker smaken in een calzone). Dat werden mozzarella (slangenvlees), tonijn (gehakt slangenvlees), tomaat (slangenbloed) en olijven (slangenogen). En daar hebben we dan nog een uitje bijgedaan en kruiden.

Pizzadeeg maken is trouwens erg makkelijk, ik gebruik altijd dit recept.
3 kopjes bloem
2 theelepels zout
2 theelepels instant (droge) gist
1,5 kopje warm water

Maar je moet er wel nog flink wat bloem bijdoen tijdens het kneden. Ik vind het vooral een kwestie van even doorzetten met het kneden. Je moet kneden tot het deeg glad en elastisch is. Dan doe je de deegbal in een met olie ingevette kom met een theedoek eroverheen. Laat het 45 minuten op een warme, droge plek staan, zodat het deeg kan rijzen. Om calzones te maken maak je kleine plakjes, daar leg je de vulling op en dan maak je het dicht, zodat het er zo uitziet (of zoals op de plaatjes in kookboeken). Het belangrijkste is dat ze dicht zijn.

Twee kinderen maar altijd drie stoeltjes, geen idee waarom



Dit gebeurt en dus als je gemakzuchtig bent en bij de achtste poging het broodje
toch openlaat. Het smaakt net zo lekker. Het is alleen visueel een beetje jammer.

In de ene helft van de broodjes hebben we tonijn met uit en olijf gedaan en in de andere helft mozzarella met tomaat en een beetje pesto. Het was heel lekker, vooral het slangenbloed, vond Benjahmin. En de ogen, die lustte hij ook nu niet. Lilly liet zich niet foppen, die at gewoon lekker niks. Maar ze vond het maken wel heel leuk. Vooral toen ik me er niet meer mee bemoeide en ze zelf 100 kleine broodjes mocht maken!

In plaats van zelf deeg te maken, kun je natuurlijk ook een pakje kopen waar je alleen nog water bij hoeft te doen. Of gewoon kant en klaar deeg. De grootste lol zit volgens mij vooral in het kliederen met het deeg. Dus als het al af is!

365 Pinguins

Of een excuus om papieren ballonnen te promoten!

B op zondagochtend met pinguïnshirt en mijn oude pinguïn

In de bibliotheek kwamen we laatst een fantastisch boek over pinguïns tegen, 365 Pinguïns van  Jean-Luc Fromental met illustraties van Joelle Jolivet. Iedereen was er meteen weg van. Zo erg dat we het boek net zo goed permanent kunnen lenen (of kopen, dat is natuurlijk ook een idee). 

Op nieuwjaarsdag wordt er bij een niets vermoedende familie een pakje bezorgd. Kinderen blij, ouders verbaasd, want er zit een pinguïn in. Er zit ook een briefje bij. Ik ben nummer 1, geef me eten, nu meteen!

                   Let op het designmeubilair! Niet alleen voor schattige konijntjes zoals je ziet!

Vanaf dat moment wordt er elke dag een nieuwe pinguïn bezorgd. In het begin zorgt het  voor kleine problemen, zoals hoe noemen we de pinguïns. Maar hoe meer pinguïns er komen, hoe groter de problemen worden. Want waar laat je bijvoorbeeld 60 pinguïns (daar kun je vier torens van 15 pinguïns mee maken) of 144 pinguïns (in 12 dozen met elk 12 pinguïns)? Om nog maar te zwijgen van het eten, de stank en de rotzooi die ze maken. Want erg proper zijn ze niet, die pinguïns!

Op oudejaarsavond feesten 365 pinguïns in huis terwijl de familie in de tuin staat te bibberen. En dan gaat de deurbel. Het is oom Victor, de milieuactivist. Hij heeft de pinguïns gestuurd in een poging om ze voor uitsterven te behouden. "De ijskappen smelten en onze gevederde zuidpoolvrienden zien hun gebied met het jaar kleiner worden. Om hun overlevingskansen te verdubbelen, heb ik het idee opgevat om ze uit te zetten op de noordpool", vertelt oom Victor. Tot ieders opluchting vertrekt oom Victor de volgende dag met 364 pinguïns (juist, 182 paartjes). Bibber, iedereens lievelingspinguïn, die blauwe pootjes heeft van de kou, mag blijven. En net als alles weer normaal lijkt, gaat de deurbel. Een koerier met een heel groot pak....

Zoals je vast al wel begrepen hebt, kun je dus heel leuk rekenen met het boek. Niet dat mijn kinderen van 4 en bijna 2 daar al aan toe zijn, maar tellen kan natuurlijk altijd. Verder kwam ik op playingbythebook(erg leuke boekensite) een heel leuk knutselidee tegen. Kijk maar eens. Pretty impressive he!



Pinguïns stapelen volgens playing by the book.



Het komt er op neer dat je met speciale verf plastic koffiebekertjes in vrolijke kleuren verft, er oranje snavels op plakt en dan pinguïns gaat stapelen. Ik pieker er niet over om dit te gaan doen, maar is je kind wat ouder, of heb je een hele klas met knutselbereide kinderen, sla dan je slag en ga aan het stapelen met alle pinguïns. Lijkt me echt iets voor groep 3. En dan lekker sommen maken. Wie de meeste sommen kan bedenken! Wie de hoogste toren kan maken. Speel maar lekker in op hun competitiegevoel. Zo. Ondertussen kan ik mijn eigen kind van vier natuurlijk ook eens uitdagen tot een wat meer figuratief werkje in plaats van het willekeurige krassen dat hij nu nog doet. Het op goed geluk benoemen van de strepen begint een beetje te vervelen. Kortom, wordt vervolgd.

Benjahmin en ik zijn trouwens niet de enigen die het boek leuk vinden. Het is, gezien het pinguïnthema, ook heel geschikt voor veel jongere kinderen die gek zijn op Pingu, tenminste, als hun brein net zo werkt als dat van Lilly. En wat is een mooiere aanleiding om een filmpje van Pingu te laten zien? Alsof er een aanleiding nodig is. Veel plezier! Maar wel ook het boek lezen he!

 Ok, en nog eentje, mijn lievelings!

En nu nog even heel iets anders, ik was aan het zoeken naar een manier om de geweldige Japanse papieren ballonnen onder de aandacht te brengen en tadaa, gelukt. De link is dat het dus een pinguïn is. Ik weet het, slaat nergens op, maar ga maar gauw kopen via psikhouvanjou. En je hebt ze dus in allerlei soorten en maten! Benjahmin heeft ze voor zijn raam (vissen) en boven zijn bed (ook een vis) en ik heb er een paar voor het raam hangen.  

Knutselen met de gruffalo

Poppenkast
Misschien was ik iets te enthousiast met mijn ideeen over knutselen met de gruffalo. Sorry! Vandaag moest het er natuurlijk van komen. Vanmorgen was het mooi weer dus zijn we naar het bos en de berenkuil gegaan. Dus had ik vanmiddag nog maar een knutselhulpje over. Want de ander lag op bed. En Benjahmin voelde zich een beetje mwah, niet in staat tot knutselen in ieder geval. Hij is een uur bezig geweest met een boterham beleggen met hagelslag en alles wat daarbij komt kijken (gevoelsmatig vooral veel opruimen).
Dus ben ik zelf aan de slag gegaan. En wel met een aanpassing van het oorspronkelijke idee van de poppenkast. Want ik vond opeens een plastic tas terug van Lemniscaat met een afbeelding van de gruffalo erop. Deze kun je krijgen bij de kinderboekenwinkel. En dat leek me toch praktischer dan kopieren, overtrekken, dat soort dingen. Ik heb de gruffalo uitgeknipt (de kleine muis ligt nog te wachten) en er met de hand een stuk wit vilt achter genaaid. Net voordat je klaar bent met naaien, vul je de gruffalo met watten en doe je een potlood (ik had nog een heel fancy potlood met glitter liggen, de kinderen krijgen er als traktatie op school en de opvang ongeveer wekelijks een; zo kom je er dus weer vanaf) half in het lijfje. Dan naai je hem dicht en heb je een soort poppenkastpop op een stokje.Als je een beetje handig bent, ben je met drie kwartier klaar. Het ziet er dan zo uit:

En je kinderen voelen zich dan zo:

best blij maar niet echt bijzonder.

en zo:

heel blij, Lilly zei LEUK toen ze de gruffalo zag liggen!

 Nadeel van dit alles is dat ik mezelf nu dus een werkje heb gegeven en jou misschien ook, dat ik de muis nog moet maken en dan heb ik het nog niet eens over het ontbreken van een poppenkast in dit huishouden. En ik verzin vast wel een manier om zelf een poppenkast te maken. Maar dat is vast ook geen klus die je aan kinderen uitbesteed. Kortom, als je volgende week denkt, wat zal ik qua knutselen nou eens gaan doen met de Gruffalo, laat ze dan maar lekker de gruffalo tekenen, of hun eigen monster bedenken of iets anders meer laagdrempeligs!