Welterusten... Kleine Beer

Over een Kleine Beer die niet slapen wil 

Nog maar een lievelingsboek dan? Welterusten... Kleine Beer van Martin Waddell met illustraties van Barbara Firth is zo zoet! Het gaat over Grote Beer en Kleine Beer die elke dag samen in de sneeuw spelen. En aan het eind van de dag gaan ze moe naar hun hol en moet Kleine Beer SLAPEN! Zoals alle Kleine Beren. Maar deze Kleine Beer kan niet slapen. Hij kan niet slapen want hij is bang. 'Waarvoor ben je bang Kleine Beer?' 'Het is zo donker!' 'Donker, waar dan?' vroeg Grote Beer. 'Nou, overal,' zei Kleine Beer. Dus pakte Grote Beer het kleinste lantaarntje dat hij vinden kon en stak het aan.

En opnieuw deed Kleine Beer echt zijn best, maar het lukte gewoon niet. Hij kon niet slapen. Hetzelfde gesprek herhaalde zich en Grote Beer pakte een grotere lantaarn. Want inderdaad, het was wel erg donker achter in het hol.

En ja hoor, Kleine Beer deed er nu echt alles aan om in slaap te vallen. Maar nee, nog kon hij niet slapen. Hij was nog steed bang! Dus pakte Grote Beer de allergrootste lantaarn die hij vinden kon. Het was nu erg licht in het hol. Tevreden kroop Kleine Beer onder de dekens. Maar wat hij ook probeerde, slapen kon hij niet.

'Grote Beer, Grote Beer', roep ik dan! En Benjahmin: 'Ik kan niet slapen, ik ben bang.' 'Waarvoor ben je bang, Kleine Beer?' 'Het is zo donker!' 'Maar ik heb de allergrootste lantaarn gegeven die ik vinden kon. Het is nu echt niet donker meer.' 'Nee hier niet,' zei Kleine Beer, 'maar daar wel!' En hij wees naar buiten.

Daar moet Grote Beer even over nadenken. Toen pakte hij Kleine Beer bij de hand en nam hem mee naar buiten. 'Kijk eens,' zei Grote Beer. 'Kijk, ik heb de maan voor je gehaald. De maan en al die flonkerende sterren.' Wat wil een Beer nog meer?!

Maar Kleine Beer hoort het al niet meer, die is in slaap gevallen. Slaap lekker Kleine Beer, slaap lekker Grote Beer.

Dit boek is heel leuk voor kinderen omdat het getut over het naar bed gaan en het een beetje spannend vinden van dingen zo herkenbaar voor ze is. Voor jezelf is het ook nog een leuke uitdaging om, zo rond half acht 's avonds als je zelf ook wel even een dutje wilt doen, het verhaal met stemmetjes voor te lezen. Je zult zien dat het nog best ingewikkeld is en dat je je regelmatig vergist. En dat maakt het verhaal nog grappiger. Kan je kind eenmaal een beetje praten en kent hij het verhaal inmiddels uit zijn hoofd kent omdat je het al maanden lang elke avond voor moet lezen, dan kan hij mooi voor Kleine Beer spelen!

Bijkomend voordeel is dat het boek ook in kartonnen versie bestaat. Dan kunnen je kinderen het eindeloos met zich mee slepen (en er af en toe op kauwen) zonder dat het uit elkaar valt.

Dit is trouwens niet het enige boek over Kleine Beer en Grote Beer, je hebt ook nog Ga je mee, Kleine Beer, Goed zo, Kleine Beer, Jij en ik, Kleine Beer en Waar ben je Kleine Beer. Kijk maar eens op de site van uitgeverij Lemniscaat als je meer informatie wilt.


De vertelkist van Welterusten... Kleine Beer

Misschien vind je het leuk om het verhaal uit te spelen met je kind, zoals ze op de kleuterschool ook wel eens doen. Het is helemaal niet ingewikkeld. Je hebt alleen twee beren, drie lampjes en een uitgeknipte maan nodig. En als je zin hebt een bedje en een stoel. Toen ik aan het kijken was of ik nog wat leuke Kleine Beer informatie kon vinden, kwam ik deze leuke site tegen. Je kunt er vertelkisten kopen van onder meer Welterusten... Kleine Beer en Kleine Muis zoekt een huis. Ze zien er prachtig uit. En ik vind de uitwerking van de lantaarntjes heel inventief. Kijk maar eens. 

Woeste Willem

Over een jongetje, een vlieger en een zeerover

Woeste Willem, die vroeger zeerover was, woont nu helemaal alleen in een huis dat hij zelf gebouwd heeft. Woeste Willem heet niet voor niets zo. Hij heeft heel wild haar, kijkt woest uit zijn ogen en is een echter mopperkont.Dat zijn meestal dieren, maar op een dag zit er opeens een jongetje op zijn dak. Met een vlieger. Het is Frank. En Frank durft niet meer van het dak af. Of Woeste Willem hem even wil helpen, het is zo hoog.

En of hij dan ook nog zijn vlieger van het dak wil halen. Grom. Daar heeft hij eigenlijk helemaal geen zin in, maar hij doet het toch. De vlieger is kapot en sip gaat Frank naar huis.
Vanaf dat moment vindt Woeste Willem elke dag een cadeautje voor zijn deur. Een zelfgemaakte inktvis, een bootje en een tekening van hemzelf!

Woeste Willem zit zelf ook niet stil.Hij maakt een nieuwe vlieger voor Frank. Die is er heel blij mee. Maar er moet nog wel een slinger aan. Dus pakt Woeste Willem zijn kist met al zijn schatten.

Over elk voorwerp kan Woeste Willem een spannend verhaal vertellen. Zoals toen hij in een storm terecht kwam ener opeens een vliegende zwaardtandhaai in zijn zeil zat. Of over toen hij een zeemeermin redde. Dan krijgt Frank een goed idee. Laten we een schip bouwen en de vlieger als zeil gebruiken en samen op avontuur gaan.

Snel gaat hij naar huis om zijn spullen te halen. Maar Woeste Willem wil helemaal niet gaan varen. Hij heeft een geheim. Kijk maar goed, dan weet je misschien wat het is!

Woeste Willem is geschreven en geïllustreerd door het beroemde duo Dieter en Ingrid Schubert, net als De paraplu en Net mensen. Ik verwacht dat ik in de loop van de tijd wel al hun boeken zal bespreken want ze zijn allemaal even mooi en gedetailleerd geïllustreerd.

Ingrid en Dieter Schubert in hun werkkamer, omringd door hun eigen monsters!

Bovendien spreken de verhalen kinderen erg aan door de monsters en de dieren die erin voorkomen of in dit geval de mopperende zeerover. Want wat is er nou leuker dan een chagrijnige stoere man met een geheimzinnig leven die jou al zijn avonturen vertelt en met wie je samen op reis kunt gaan. Dat is de droom van elke jongen volgens mij. En het is weer eens wat anders dan Piet Piraat!

Waar is de taart?

Onze buiken zitten vol met taart!

Gisteren heeft Lilly Waar is de taart van The Tjong-Khing gekregen. We kenden het boek al van de bibliotheek maar het is altijd nog veel lekkerder om het zelf te hebben. Dank je wel tante Paulien! The Tjong-Khing is een fantastische illustrator die ik al ken uit mijn jeugd van boeken als Kleine Sophie en Lange Wapper, Circus Grote Meneer en grote favoriet voor gedichten, Ik zie je wel, ik hoor je wel van Miep Diekmann.

Circus Grote Meneer

Waar is de taart is het eerste boek dat Khing niet alleen illustreerde maar waarvan hij ook het verhaal zelf bedacht heeft. Twee ratten (hoe kan het ook anders) stelen de taart van meneer en mevrouw Hond.

En dan volgt een dolle achtervolging waarbij je niet alleen de taart volgt maar ook een heleboel andere dieren zoals een klein varkentje dat zichzelf behoorlijk in de problemen brengt. En hoe zit het met het elfde kleine eendje?

In de tijd dat we De gele ballon tien keer per dag lazen, zei een vriendin dat we dan Waar is de taart ook wel leuk zouden vinden, want ook grote overzichttekeningen. Leek me niet nodig, nog zo'n boek. Maar ze konden niet meer verschillen en bovendien, als ik zie hoe leuk de kinderen juist dit soort boeken ook vinden, zou ik zeggen, je kunt er niet genoeg van hebben! Of lenen in de bibliotheek natuurlijk.

De illustraties zijn niet alleen heel mooi (hoe mooi viel me eigenlijk pas op toen ik er foto's van maakte) maar ook heel gedetailleerd en humoristisch. Bovendien is er niks zoetsappigs aan, de honden gaan bijvoorbeeld flink tekeer als ze de ratten hebben gevangen. En dat vinden kinderen juist leuk! En ergens verstopt zie je ook nog Vos en Haas, van de boeken van Vos en Haas van Sylvia van den Heede, die Khing ook geïllustreerd heeft.

Omdat er veel verhaallijnen in het boek zitten en er zo veel te zien is, is het boek al leuk vanaf twee jaar vind ik. En als niet, dan toch. Want ik lees het gewoon voor. En Lilly wijst lekker mee. En Benjahmin vindt het hele boevengedeelte natuurlijk heerlijk.

Als je dit een leuk boek vindt, heb je geluk, want er zijn nog twee delen van, Picknick met taart en Verjaardag met taart. De eerste heb ik tot mijn schaamte nog nooit zelfs maar gezien maar van de tweede kan ik zeggen dat het opnieuw een super boek is. Er komt natuurlijk ook een boef in voor dit keer niet van een taart maar van een ketting. En nou ja, dat onnozele Varkentje doet ook weer mee! En er is dus een kinderfeestje. Succes gegarandeerd.

Op dit moment is er in het Zuiderzeemuseum tot 27 februari 2011 de familietentoonstelling Zuiderzee met Taart. Een kijk-zoek- en maaktentoonstelling aan de hand van de Taartboeken! Klinkt heerlijk. Voor ons een beetje ver weg, maar voor jou misschien niet. Als je gaat, laat me dan weten hoe het was.

PS, het is dus The met een streepje op de e maar dat krijg ik niet voor elkaar.... Sorry!

Een knutselidee bij dit boek is volgens mij niet ingewikkeld, taarten maken! En dan het liefst zo overdreven mogelijk. Mag natuurlijk ook een echte taart zijn, of een stuk of wat kleine cakjes! Je kinderen vreten je vast op van geluk!

2 feestjes voor een muisje van 2

Twee keer Twee

Benjahmin vroeg zich gisteren af waarom Lilly twee feestjes krijgt. Maar dat krijgt iedereen in dit huis eigenlijk, hijzelf incluis. Het echte feest op de dag zelf en de afterparty op de zaterdag erna.

Uit Mejuffrouw Muis aan de Costa del Sol

Met nog meer taart en soesjes waar de kinderen echt blij van werden. En Lilly heeft een berg leuke boeken en speelgoed gekregen, dus daarover snel meer. Want van al dat getut over kinderfeestjes gaat natuurlijk nietmand meer boeken kopen! Maar ach, als je dan in ieder geval even op de site van shak-shuka kijkt waar oma deze super wolf/haas heeft gekocht. Leuk om sprookjes mee te vertellen!

Een verjaardagsfeestje voor de kleine Muis

LILLY DIE IS 2 HOEZEE HOEZEE! 


Het cadeau, nou ja, de Cars auto won zoals verwacht!

De taart, met een wat vreemd cijfer twee!

Het cijfer twee weer zoals het hoort!

De MUIS zelf

En Mejuffrouw Muis bijna compleet!

Dus dat wordt Mejuffrouw Muis dit weekend. Als de afterparty is geweest. Om mezelf nog maar eens lekker onder druk te zetten!

Kikker en Eend, Rat, Haas en Varkentje

Kikker en zijn vriendjes



Twee jaar na Kikker en Eend, leerden we in Kikker is verliefd, dat Kikker op Eend is...hadden we kunnen weten!

Voor hun huwelijk heb ik mijn mijn broertje en schoonzusje mijn tien lievelingskinderboeken cadeau gegeven. Niet als hint, maar omdat mijn schoonzusje zes maanden zwanger was. En dan niet alleen mooie grote prentenboeken, maar ook een paar min of meer onverwoestbare kartonnen boekjes, zoals Kikker en Eend van Max Velthuis die heel geschikt zijn, vind ik, om al vanaf zes maanden aan je kind voor te lezen.

Omdat het een boek voor echt kleine kinderen is, is de inhoud van Kikker en Eend niet heel spectaculair. Dus daar kan ik kort over zijn. Kikker en Eend doen allemaal dingen samen zoals zwemmen in het water, paardje rijden op eend en dansen op een boomstam. Dan gaat het regenen en gaan ze snel thuis in bed liggen slapen. De tekeningen bij het verhaal zijn duidelijk, herkenbaar en, opnieuw, eenvoudig. What is not to like als je 1 of 2 bent of, zoals bij mijn kinderen dus, zes (ahum drie) maanden?

Kijk, ik vind dat Eend er op de laatste pagina een beetje doods bijligt met die gekke ogen maar de kinderen hoor ik er niet over. Benjahmin wilde elke avond wel Kikker en Lilly neemt de boekjes zelfs mee naar bed.

En dan heb ik het nog niet eens over de andere kartonnen boeken van Kikker, Kikker en Rat (graven een gat en vinden een schat), Kikker en Haas (proberen iets te doen wat ze allebei goed kunnen. Dat lukt niet, maar dan plukt Kikker bloemen voor Haas en leest Haas in ruil Kikker voor) en mijn eigen favoriet, Kikker en Varkentje.

Kikker en Varkentje kunnen hun draai niet helemaal vinden in het samen spelen. Maar aan het eind van het verhaal hebben ze iets gevonden dat ze allebei leuk vinden, pannenkoeken bakken. Dat wil zeggen, Varkentje bakt en Kikker eet. Ik ben zelf ook nogal gek op het bakken van pannenkoeken en net als Kikker niet heel dol op het klimmen in bomen, dus dat is mijn identificatie. Omdat het verhaal zo eenvoudig is en de afbeeldingen zo herkenbaar, is het natuurlijk ook goed voor de spraak-taal ontwikkeling. Lilly vindt het nu bijvoorbeeld vooral nog heel leuk om Kikker en Eend te roepen en bal, dat soort dingen.

Ons eigen onschuldige Varkentje

En ten slotte, een onverwachtse wending misschien, maar wat denk je van Kikker als stylicoon? Of hoor ik hier iemand Brigitte Bardot zeggen??

5 euro bij Zara! For my little birthday girl!

Zoo op zolder en Net mensen

Another gloomy day outside!

Nieuwe slingers!




 So we went outside to quickly get back inside. We zijn naar het Historisch Museum Arnhem geweest. Daar is tot 20 maart 2011 de tentoonstelling Zoo op zolder. Het was even doorzetten maar toen vonden Benjahmin en Lilly het leuk! De tentoonstelling gaat over dieren in de kunst. Wat dus neerkomt op kunst met dieren. We zochten in elk kunstwerk het dier. Wat een vrij eenvoudige opdracht was zoals je ziet!

De hele dag vraagt Benjahmin zich nu al af waarom die haas een gat in zijn oor heeft. En waarom die meneer hazenoren over zijn schouders heeft hangen. Ik heb allerlei antwoorden gegeven zoals dat die meneer goed wil kijken naar de haas en daarom een gat in zijn oren gemaakt heeft. En dat hij misschien zelf ook wel graag een haas wil zijn. Maar niks heeft hem tot nu toe tevreden gesteld. En dat snap ik ook wel. Kunst blijft soms lastig te interpreteren. Maar ik klaag niet over het gevraag. Dat was precies de bedoeling.

Aan het eind van de tentoonstelling hangt een magneetbord met allemaal onderdelen van de verschillende dieren in de tentoonstelling. Daar kun je je eigen monster van maken. Vind ik erg leuk bedacht. En het sloeg ook wel aan. Nou ja, voor 5 minuten!
De focus van Lilly lag aanvankelijk vooral bij eten en het aanraken van de kunst. Totdat we bij het poppenhuis kwamen (waar in elke kamer een hond zat). Toen was ze even helemaal gegrepen. Even...

Eenmaal thuis hebben we het boek Net mensen van Ingrid en Dieter Schubert gelezen. Hoewel lezen een te groot woord is. Het is een platenboek waarin je kunt zien hoeveel dieren eigenlijk op mensen lijken (of andersom). Ze geven hun kinderen eten, stoeien met ze en geven ze een draai om hun oren als het nodig is. Benjahmin en Lilly vinden het heerlijk om door te bladeren en (opnieuw) allerlei vragen te stellen. En wat ik zo goed vind, het gaat niet alleen over schattige puppy's maar ook over leeuwen die apen vangen en een uil die zijn kinderen een mol voert. Dus niet alleen schattig maar ook realistisch!

En toen kwam er een olifant met een hele grote snuit...